Cellulaire Symfonie

Een cellular automaton met aangepaste birth/survival-regels genereert emergente structuren, bevroren op het moment van maximale complexiteit.

Schuine banen van verzadigd cyaan, magenta, groen en goud lopen over in een dominant grijswaardenveld. Dichte verticale strepen en micro-dither-textuur definiëren een strak pixelraster, terwijl brede vervaagde vlakken zachte gradients introduceren. Hoogcontrastzones van bijna-zwart snijden negatieve ruimte uit en versterken de randen van de linten. Afwisselende noise en banding creëren een gelaagd oppervlak dat zowel geweven als vloeibaar oogt.